Gülmeyi denedim sensiz, dudaklarım büküldü,
Gözümden yaş yerine sanki ömrüm döküldü.
Ne bir tebessüm tuttu ne de bir anlık sevinç,
Gülüşüm bile Svgilim, o an mateme büründü.
Yalancı bir tebessüm koydum da yüzüme,
İnanmadı bu gönül, yenildi kendi hüzne.
Sensiz gülen o gözler baksın da kendi haline,
Gülmeyi denedim Svgilim, inan ki hiç olmadı.
Eğlence de yalanmış, meclisler de kasvetli,
İçimdeki o yangın dışımdan da heybetli.
Senden ayrı her gülüş bir ihanet gibiydi,
Gülmeyi denedim Svgilim, sensiz hiç olmadı.
Ağlamak yakışır ancak bu sevdadan kalana,
Kör olsun bu gözlerim senden gayrı bakana.
Yine senin adınla düştüm bu sonsuz amansıza,
Gülmeyi denedim Svgilim… Vallahi hiç olmadı.

seviyorum sensiz yapamyiorum
sensiz bir türlü avunamiyorum
süper yine 🙂