Kırıldı kolum kanadım,
Ne kadar kırsan da bu yorgun yüreği, ne kadar yakıp yıksan da.
Bütün yollarım sana çıkıyor, bütün dualarım yine senin adına.
Kendimden geçtim ama bir tek senden vazgeçemedim…
Kırıldı kolum kanadım, tükendi dizim,
Yine de yollarında kaldı bu izim.
Sitemle dolsa da şu yanık sözüm,
Canımdan geçtim de senden vazgeçemedim.
Kaderin kahrına boyun eğdim ben,
Geceler boyu hep seni sayıkladım ben.
Unutmak istedim, sildim sandım ben,
Dönüp dolaşıp yine senden vazgeçemedim.
Ateşin yakar da küle çevirir,
Bu ağır hasret beni günden güne eritir.
Aklım “git” dese de gönlüm delirir,
Ölüme yürüdüm, senden vazgeçemedim.
Felek vurdu zaten en derin yerden,
Ayrılık geçmedi şu dertli serden.
Toprak örtsün artık üstümü birden,
Son nefeste bile senden vazgeçemedim…
