Çaldın gecelerden yıldızlarımı, karanlıkta bıraktın,
Bir bir söndürdün içimdeki umudu, ateşe attın.
Göz göre göre aldın benden o en güzel düşleri,
Çaldın gecelerden yıldızlarımı, dünyamı kararttın.
Hangi gökyüzüne baksam şimdi hep sensizlik var,
Yıldızsız kaldı gecelerim, üstüme çöktü dağlar.
Sen başkasının ışığında aydınlanırken sevgilim,
Bu garip kul karanlıkta, köşesinde yapayalnız ağlar.
Gökyüzünün ışığını alıp da nereye götürdün?
Benim bütün neşemi, sevincimi ellerinle bitirdin.
Birer birer topladın ömrümün en parlak anlarını,
Çaldın gecelerden yıldızlarımı, zindana çevirdin.
Varsın gökteki bütün yıldızlar senin olsun şimdi,
Varsın bu garip adamın gecesi güneşe hasret kalındı.
Ne bir ışık kaldı geride ne de yolumu gösteren bir hane,
Çaldın gecelerden yıldızlarımı Svgilim…
Eserin şahane.
O bütün ışıklar sönüp de etrafı o zifiri karanlık sardığında, içine çöken o sessizlik sana neyi hatırlatıyor?
Senden çalınan o yıldızların ardından bakarken, içindeki o kırgınlığı en çok kime haykırmak istiyorsun?

Geceler ayaz sensiz sevdicegim
gözlerim acik seni hayaller