Bir sebep ver Suzan, kölen olayım,
Bir sebep ver Suzan, kölen olayım,
Ayağının bastığı toprağa yüzüm süreyim.
Bütün günahlarını tek bir söze sığdır,
Yeter ki bir umut ver, yoluna öleyim.
Tek bir zerre sevgi de ki, yalan da olsa,
Razıyım ömrüm senin oyununla solsa.
Yeter ki bir ışık yak şu zifiri karanlığa,
Bir sebep ver Suzan, kapında kul olayım.
Çektiğim bu çileye bir değer biç artık,
Gönlümün sarayları darmadağın, yıkık.
Senden gelecek her cefaya boynum bükük,
Bir sebep ver Suzan, kulun kölen olayım.
Söyle, hangi yalanın kandıracak beni?
Hangi tatlı sözün geri getirecek seni?
Aklımı başımdan alan o gözlerin mi?
Bir sebep ver Suzan, zindanında kalayım.
