Seninle hayat güzel derdim eskiden,
Bütün bu acılar, çileler gelmeden.
Gül açardı sanki bastığım her toprak,
Seninle hayat güzeldi, kalbimde o ilk heves.
Seninle hayat güzeldi, yalan da olsa sözün,
Aydınlık olurdu senle o kapkara günüm.
Şimdi ellerim boşta, geride kaldı külüm,
Seninle hayat güzeldi… Şimdi ölümden beter bu hüzün.
Ne zaman o eski gün düşse aklıma,
Bir sızı saplanır sanki sol yanıma.
Seninle hayat güzeldi, şimdi bir zindan,
Çıkış yolu ararım, bulamam hiç bir zaman.
Varsın şimdi kış olsun, varsın dinmesin bu rüzgar,
Seninle güzeldi ya, şimdi her yer kapkara duvar.
Ben bu yalan masalda yarım kaldım sevgilim,
Seninle hayat güzeldi Sevgilim… Şimdi sensiz bu dünya bir mezar.
O güzel günlerin hayaliyle bugünün acısı arasında kalmak insana kendini nasıl hissettiriyor?
İçindeki o eski güzelliği aramak mı daha çok acıtıyor, yoksa artık kalmadığını bilmek mi?
