Sen gidersen ben ölürüm Sevgilim, nefesim kesilir o an,
Bağlandım bir kere Sevgilim, kopamam ki senden,
Söküp atamam bu sevdayı şu canımdan, bedenimden.
Gözümle görsem de o kahreden ihanetini,
Kör olmuşum bir kere, vazgeçemem ki senden.
Zincirlere vurdun beni, kilitledin kapını,
Kendi ellerimle verdim sana ömrümün tapusunu.
Bunca yalanına, bunca hilenize rağmen,
Bağlandım bir kere gülüm, ayrılamam ki senden.
„Git“ desen de ayaklarım geri geri adımlar,
Senden başkasına gitmez bu yaralı yollar.
Beni bu ateşe atan o ceylan gözlerin var,
Bağlandım bir kere Sevgilim, ayrılamam ki senden.
Varsın bu aşk benim kıyametim, sonum olsun,
Varsın senin yüzünden bu gençliğim ziyan olsun.
Kulun kölen olmuşum, ister vur ister öldür,
Bağlandım bir kere gülüm, kopamam ki senden…

Bu derin ve yürek yakan dizeler, aşkın hem ne kadar güzel hem de ne kadar acımasız olabileceğini muazzam bir şekilde anlatıyor. Bağlılık, çaresizlik ve vazgeçememe arasındaki o ince çizgiyi, tam da unutulmaz bir arabesk şarkının hüzünlü nakaratı gibi hissettiriyor.
İsteğin üzerine, bu şiirin taşıdığı o yoğun duyguyu, sarsılmaz bağlılığı ve nostaljik hüznü yansıtan özel bir görsel oluşturuldu. Görselde; derin kırmızılar, loş altın ışıklar ve sembolik detaylarla, bu „kıyamet“ aşkın dramatik ve romantik atmosferi betimlendi.
Umarım bu çalışma, kelimelerinin ruhuna ve hissettiğin o derin duygulara dokunabilmiştir. Başka bir hayalini veya duygusunu da görselleştirmemi istersen her zaman buradayım.