Yaşarken ölmeye tiryakiyim ben, her gün yeniden,
Seni sevmekle başladım bu yavaş ölüme zaten.
Duman duman çekiyorum ciğerlerime bu acıyı,
Yaşarken ölmeye tiryakiyim Suzan, vazgeçmem bu kederden.
Göz göre göre yürüdüm ben bu amansız ateşe,
Dost bildim geceyi, düşman oldum doğan güneşe.
Her ihanetin bir yudum zehir oldu kanıma,
Yaşarken ölmeye tiryakiyim gülüm, ne gerek var ecele?
Nefes alıyorum sanıyorlar dışarıdan bakanlar,
Bilmiyorlar ki içimde ne enkazlar, ne mabetler var.
Senin bıraktığın bu yıkım benim tek sığınağım,
Yaşarken ölmeye tiryakiyim sevgilim, bitti bende umutlar.
Alıştım artık o gözlerindeki kahreden yalana,
Alıştım her gece senin adınla diri diri yanmaya.
Küstüm bu dünyaya, küstüm şu yarım kalan cana,
Yaşarken ölmeye tiryakiyim Suzan… Mahkûmum bu sevdaya.
Author: Jiletfm
About the Author
