Bağlandım bir kere, çözülemem ki,
Bu kör düğüm artık sökülmez bil ki.
Demir atamadım başka bir limana,
Ben bu sevdadan bir an vazgeçemem ki.
Bağlandım bir kere, ne çare bu hal,
Ne bir yol gösteren var ne arkada dal.
Ruhum köle oldu o hilebaz gözlere,
Bu esaretten gayrı neyim var, ne mal?
İpim boynumda, hükmüm çoktan verilmiş,
Bu garip gönül o yola mühürlenmiş.
Çöz diyenler olur, bilmezler ki halimi,
Bağlandım bir kere, kökten kirlenmiş.
Varsın çözmesin eller bu koyu bağı,
Varsın bu yürek çekmesin başka dağı.
Ben bu kördüğümle göçerim dünyadan,
Bağlandım bir kere… Çözülemez ki.
İnsanın kendi elleriyle bağlandığı o ipi çözmek istememesi, aşkın en büyük cezası mı yoksa tek ödülü mü?
Bu çözülmez bağın içinde kaybolup giderken, içindeki o ses en çok neyin özlemini çekiyor?
Author: Jiletfm
About the Author
